Kurs Neurorehabilitacja

Zarejestruj się

Uczestnik


Płatnik


Dodaj uczestnika

Opis kierunku

Skrócony program szkolenia:


Podstawy neuroanatomii i neurofizjologii układu ruchu- organizacja sterowania aktywnością ruchową.
Zaburzenia biomechaniki ruchu o podłożu nerwowym.
Standardy współczesnej reedukacji nerwowo-mięśniowej.
Teoretyczne i praktyczne podstawy metody PNF, NDT Bobath, Johnston, E-Technik.
Analiza funkcjonalna ruchu.
Diagnoza funkcjonalna.
Terapia w oparciu o neurofizjologiczny rozwój ruchowy.


Program kursu:


1. Podstawy neuroanatomii i neurofizjologii układu ruchu - organizacja sterowania aktywnością ruchową
2. Zaburzenia biomechaniki ruchu o podłożu nerwowym
3. Standardy współczesnej reedukacji nerwowo-mięśniowej
4. Teoretyczne i praktyczne podstawy metody PNF w neurologii i ortopedii
5. Teoretyczne i praktyczne podstawy NDT Bobath w usprawnianiu po udarze mózgu
6. Teoretyczne i praktyczne podstawy metody Johnston w neurologii
7. Teoretyczne i praktyczne podstawy metody E-Technik w neurologii i  ortopedii

W ramach zajęć praktycznych:

1. Analiza funkcjonalna ruchu
2. Diagnoza funkcjonalna
3. Terapia w oparciu o neurofizjologiczny rozwój ruchowy

 

Kurs składa się z 4 modułów:


 
Moduł I
1. Podstawy neuroanatomii i neurofizjologii układu ruchu- organizacja sterowania aktywnością ruchową
2. Zaburzenia biomechaniki ruchu o podłożu nerwowym
3. Standardy współczesnej reedukacji nerwowo-mięśniowej
4. Teoretyczne i praktyczne podstawy metody PNF w neurologii i ortopedii
 Czas trwania modułu 3 dni

Moduł II
Teoretyczne i praktyczne podstawy NDT Bobath w usprawnianiu po udarze mózgu
Czas trwania modułu 3 dni
 
Moduł III
Teoretyczne i praktyczne podstawy metody Johnston w neurologii
Czas trwania modułu 1 dzień
 
Moduł IV
Teoretyczne i praktyczne podstawy metody E-Technik w neurologii i ortopedii
Czas trwania modułu  1 dzień

Możliwa jest również forma 4 odrębnych kursów.


 
Ważne informacje:


PNF - koncepcja
PNF jako koncepcja powstała w 1946 r. w Kalifornii dzięki współpracy neurofizjologa dr Hermana Kabata i fizjoterapeutki Maggie Knott. Jest przykładem neurofizjologicznego kompleksowego systemu oddziaływania terapeutycznego opartego na najnowszych osiągnięciach nauk medycznych, którego istotę zawarto w nazwie: proprioceptywne nerwowo-mięśniowe torowanie ruchu.
Teoretyczne podstawy koncepcji oparto na prawidłowościach fizjologii rozwoju ruchowego człowieka , rozwój cefalo-kaudalny, od części proksymalnych do dystalnych, z uwzględnieniem poszczególnych faz kontroli motorycznej, nierozerwalnie związanych z osiąganiem nowych pozycji i możliwości poruszania się w nich. Proces uczenia ruchu, rozumiany w PNF jako odtwarzanie utraconej funkcji, wspomagany jest w terapii zarówno wcześniejszymi doświadczeniami, pochodzącymi ze schematów rozwoju ruchowego dziecka (wiele elementów tych oddziaływań zawarto m.in. w programie pracy na materacu ) jak i wielozmysłowym bodźcowaniem, polegającym na czasowym i przestrzennym sumowaniu się w obrębie synaps pobudzeń różnego rodzaju ( bodźce dotykowe, wzrokowe, słuchowe, równoważne, proprioceptywne i in.), które oddziaływują na pacjenta ze środowiska zewnętrznego.
Opierając się na budowie anatomicznej człowieka PNF proponuje ruchy naturalne, przebiegające trójpłaszcyznowo, zbliżone do aktywości dnia codziennego.
Według filozofii PNF, proponowana pacjentowi terapia ma być funkcjonalna, co oznacza włączenie do procesu usprawniania elementów treningu samoobsługi z wykorzystaniem przedmiotów codziennego użytku i sytuacji zadaniowych , które pacjent zgłosił jako trudne bądź niemożliwe do wykonania.


Badanie i terapia
Zgodnie z koncepcją PNF badanie i terapia stanowią integralną całość. Terapeuta poszukuje przyczyn problemów zgłaszanych przez pacjenta, jednak w  realizacji celów wyznaczonych w terapii opiera się przede wszystkim na potencjale nie uszkodzonych bądź najsprawniejszych  jego sfer ruchowych ( najsilniejszych, bezbolesnych, o największym zakresie ruchu ) i wykorzystuje je do pozyskiwania aktywności motorycznej w słabszych lub uszkodzonych obszarach narządu ruchu w oparciu o mechanizm irradiacji czyli przeniesienia pobudzenia. Takie planowanie terapii wymaga znajomości anatomii funkcjonalnej ciała ludzkiego oraz zasad biomechaniki i fizjologii skurczu mięśniowego.
Ze względu na szerokie możliwości oddziaływania koncepcja PNF może być wykorzystywana zarówno u pacjentów neurologicznych (w szczególności po udarach mózgu) ale także w ortopedii, pediatrii, chorobach nerwowo-mięśniowych, wadach postawy czy skoliozach.  
 PNF metodą przyjazną dla pacjenta!
Uwzględnienie podczas planowania terapii potrzeb ruchowych i problemów zgłaszanych przez chorego przynosi wiele korzyści i czyni z PNF metodę przyjazną dla pacjenta:
-    pozytywne rozpoczęcie terapii ( z dala od faktycznego miejsca dysfunkcji ) buduje w chorym, pomimo świadomości uszkodzenia, wiarę we własne siły i powodzenie ćwiczeń, stymulując do mobilizacji rezerw tkwiących w jego organizmie bez obawy o wystąpienie bólu
-    jasno określone, osiągalne cele wpływają na pełną świadomość pacjenta podczas zabiegu
-    PNF znajduje funkcjonalne rozwiązania dla problemów ruchowych dnia codziennego pacjenta
-    wyjaśniając zasady wykonywania poszczególnych aktywności, chroni pacjenta przed samoistną, patologiczną kompensacją
-    uczy zmian pozycji oraz ruchów globalnych (np. poruszania się w obrębie łóżka, przesiadania się z wózka na toaletę), jakie wszyscy wykonujemy w życiu codziennym
-    ze względu na sumowanie się podczas terapii wielu bodźców odbieranych przez pacjenta stanowi silną stymulację polisensoryczną (w ćwiczeniach aktywizowany jest wzrok, słuch, receptory dotyku, równowagi, czucia głębokiego i wiele innych)
W terapii PNF, w zależności od potrzeb pacjenta, wykorzystywane są techniki uczące ruchu i koordynacji, stabilizujące, rozluźniające, mobilizujące, przeciwbólowe i inne, typowe dla metody, a także program ćwiczeń funkcjonalnych na materacu, nauka chodzenia, usprawnianie funkcji wegetatywnych (mięśni twarzy, języka oraz funkcji oddychania połykania i artykulacji), a pośrednio dochodzi również do regulacji pracy autonomicznego układu nerwowego, szczególnie podczas terapii oddechowej oraz oddziaływań w obrębie tułowia i klatki piersiowej.


Korzyści z pracy w koncepcji PNF to:
-    metoda przyjazna dla pacjenta oparta na bezbolesnej pracy, wykorzystującej silne odcinki ciała i umiejętności chorego do ułatwiania reedukacji utraconych funkcji
-    wysoki poziom bezpieczeństwa terapii wynikający z integracji zabiegu z diagnostyką
-    możliwość pracy z chorym na każdym poziomie dysfunkcji zabezpieczenie terapią wszelkich funkcji od ruchowych do wegetatywnych
-    wysoki poziom edukacji pacjenta, oparty na współuczestnictwie w planowaniu terapii oraz kontynuacji ćwiczeń w formie programu domowego
-    niewielki wymagania sprzętowe
-    duża efektywność prowadzonej terapii, wynikająca z dokładnej analizy problemu i ukierunkowanych oddziaływań
NDT Bobath
Jest to wiodąca na świecie  metoda terapii pacjentów z uszkodzeniem ośrodkowego neuronu ruchowego.  Postępowanie rozwiązujące problemy badania i leczenia pacjentów z zaburzeniami napięcia mięśniowego, zaburzeniami ruchu i  aktywności spowodowanymi uszkodzeniem  układu nerwowego, w szczególności po udarze  mózgu. Celem koncepcji jest optymalizacja wszystkich funkcji  życiowych poprzez poprawę kontroli posturalnej i torowanie ruchów selektywnych oraz regulację  napięcia mięśniowego. Terapię możemy prowadzić w domu  pacjenta, aby móc przystosować go do funkcjonowania w znanym mu otoczeniu, oraz aby terapeuta miał  możliwość  udzielania instruktażu postępowania osobom bliskim pacjentowi. W koncepcji NDT- Bobath, terapia pacjentów z zaburzeniami Ośrodkowego Układu Nerwowego stara się rozwiązać problemy i zaburzenia funkcji, ruchu i napięcia mięśniowego. W metodzie kładzie się szczególny nacisk na normalizację napięcia mięśni odpowiadających za prawidłową postawę, naukę (torowanie) prawidłowych wzorców ruchowych i wygaszanie nieprawidłowych reakcji. Zwraca się również uwagę na zaburzenia o charakterze poznawczym (percepcja, sensoryka), zaburzenia mowy, problemy z połykaniem.

Metodę NDT Bobath dla dorosłych stosujemy:

•    w badaniu i terapii pacjentów z niedowładem połowiczym po udarze mózgu;
•    w usprawnianiu pacjentów z chorobą Parkinsona;
•    w fizjoterapii pacjentów ze stwardnieniem rozsianym.
•    W stanach po urazach ośrodkowego układu nerwowego
Metoda Johnston Splinty
Stabilizatory pneumatyczne służą do stabilizacji kończyn pacjenta w pożądanej przez terapeutę pozycji, wspomagając tym samym proces nabywania właściwych nawyków ruchowych.
Idea zastosowania splintów w fizjoterapii została wprowadzona przez Margaret Johnston, fizjoterapeutkę pracującą z pacjentami po przebytym udarze mózgu. Johnston rozwinęła własną filozofię i techniki terapeutyczne obecnie znane jako metoda Johnston. Jest jedną z pierwszych metod, która w terapii zwraca szczególną uwagę na schemat neurofizjologicznego rozwoju dziecka.
 
Charakterystyka metody:

-    interdyscyplinarna praca zespołowa oraz zaangażowanie rodziny w proces terapeutyczny
-    aktywne uczestnictwo pacjenta w terapii
-    zwrócenie szczególnej uwagi na ochronę i terapię stawu barkowego
-    praca na macie w niskich pozycjach (przetaczanie, czworakowanie, klęk itp.)
-    zastosowanie Splintów
-    program ćwiczeń domowych

Zastosowanie splintów w terapii wpływa na:

-    Poprawę stabilizacji kończyn (wiotkość, spastyczność - synergia)
-    Hamowanie wzmożonego napięcia mięśniowego - spastyczności (stymulacja proprioceptorów na powierzchniach stawowych, ścięgnach i wrzecionkach mięśniowych)
-    Pobudzanie obniżonego napięcia mięśniowego - wiotkości (stymulacja proprioceptorów na powierzchniach stawowych, ścięgnach i wrzecionkach mięśniowych)
-    Kontrolę współistniejących ruchów dodatkowych
-    Poprawę czucia ruchu
-    Wspomaganie wczesnej kontroli zrównoważenia ciała i przenoszenia ciężaru ciała (obciążanie kończyn niedowładnych)
-    Bierne utrzymanie odpowiedniej długości tkanek miękkich (mięśni, ścięgien, nerwów obwodowych itp.)

Splinty znajdują zastosowanie w terapii pacjentów po przebytym udarze mózgu, w mózgowym porażeniu dziecięcym, oraz w innych schorzeniach neurologicznych, a także ortopedycznych i reumatologicznych dając bardzo pozytywne efekty terapeutyczne.
E-Technik (niem. Entwicklungskinesiologischer Technik), Metoda Hankego - metoda rehabilitacji stosowana w leczeniu zaburzeń nerwowo-mięśniowych.

Metoda ta została ogłoszona w 1975 r. przez Hankego i jest rozwinięciem metody Vojty. W przeciwieństwie do metody Vojty, E-Technik może być stosowana również w leczeniu starszych grup wiekowych.
Podstawą metody Hankego jest stymulacja tzw. "stref uwalniających" (AV - z niem. Aktion Verstärker) i powodowanie tym skurczu mięśni. Skurcz mięśni zmienia jego gotowość do aktywności dynamicznej. Stymulując wybrane strefy uwalniające uzyskuje się pobudzenie w obrębie pożądanych grup mięśniowych. Sterując tym systemem osiąga się odpowiednie pobudzenie układu nerwowego i stały przepływ informacji pomiędzy wykonującym mięśniem i kierującym mózgiem. Dokładna informacja przepływająca w obu kierunkach oraz stały dobór odpowiednich informacji, tj. ucisków w strefach uwalniających, powoduje korekcję postawy.

 

Dane kontaktowe:

Centrum studiów podyplomowych i szkoleń
Tel. 32 295 93 11 lub 32 295 93 95
e-mail: podyplomowe@wsb.edu.pl

 

 

Praca

Po ukończeniu kursu uczestnik posiada przygotowanie teoretyczne i praktyczne do pracy z pacjentami ze schorzeniami układu nerwowego w oparciu o nowoczesne metody funkcjonalne stosowane w neurorehabilitacji.

 

Opłaty

Koszt kursu:

500 zł /os. / moduł


Dane do przelewu:

Wyższa Szkoła Biznesu w Dąbrowie Górniczej
41- 300 Dąbrowa Górnicza
ul. Cieplaka 1c

ING Bank Śląski S.A. o/Dąbrowa Górnicza 64 1050 1272 1000 0008 0063 3554

Oferta specjalna

Promocja w ramach programu "Karta Dużej Rodziny"

Karta Dużej Rodziny

Ulga w opłatach za studia dla posiadaczy karty "Karty Dużej Rodziny" - 5%

 

Promocja w ramach programu "Dąbrowska rodzinka pl"

Karta Dąbrowska Rodzinka Pl - 2+Ulga dla posiadaczy karty Dąbrowska Rodzinka - 5%

Dąbrowska rodzinka PL 3+Ulga dla posiadaczy karty Dąbrowska Rodzinka PLUS 10%

Jak zdobyć kartę?

 

Promocja w ramach programu "Mama i tata idą na studia"

Mama i tata idą na studiaStudenci WSB posiadający co najmniej  troje dzieci - w tym co najmniej jedno, które nie ukończyło 6 roku życia w momencie rozpoczęcia semestru, na którym pobierać będą naukę  - pozostający z nimi we wspólnym gospodarstwie domowym oraz Studenci WSB posiadający niepełnosprawne dziecko, pozostający z nim we wspólnym gospodarstwie domowym - otrzymują bonifikatę w wysokości 5 proc. wartości czesnego. Bonifikate można uzyskać co spemestr po spełnieniu warunków i złozeniu wniosku.

 

Więcej o programie "Mama i tata idą na studia"

Partnerzy